taai dagje

Het viel vandaag voor Bo helemaal niet mee...
We waren al op tijd in het ziekenhuis vanmorgen en toen we ons bij de balie meldden, zat de zuster al klaar om Bo z'n gips eraf te halen. Wij naar de gips kamer. Maar toen Bo de schaar zag waarmee ze ging knippen, schoot hij in paniek en begon te huilen. Krijsen kan ik beter zeggen. Hij is gaan gillen dat hij 'weg daarheen' wou (de gang op - wegwezen hier!) en was niet te paaien met opgeblazen ballonnen van de dokter, stickers van Nijn of wat dan ook. Hij was heel erg bang. Snel dus het gips er af, de dokters keken ondertussen vlug naar het resultaat en waren tevreden over hoe het eruit zag. Toen zo goed en kwaad als ging iets schoongemaakt, maar dat was een drama. Daarna moest er ook nog een spalk aangemeten worden. Maar als je maar wees naar of praatte over zijn armpje, begon hij al weer te krijsen. Dus volgens de therapeute had ze vandaag niet haar mooiste spalk gemaakt. Ik vond het niet vreemd, maar wij waren wel tevreden met het resultaat hoor. :-)

Eenmaal in de auto zat Bo wat stilletjes naar buiten te kijken en had nog niet veel praatjes. Wat gaat er in dat kereltje om dan he? Zou hij maar beseffen dat het goed voor hem is, wat er is gedaan.
Thuis is hij eigenlijk heel de middag erg stilletjes geweest en veel aan het piepen. Zijn vingers lijken erg gevoelig en de topjes komen uit de spalk naar buiten. Dat is even wennen dus.
We hebben hem toch echt ook even in bad gezet. Dat hadden we beloofd en ik weet niet of jullie wel eens een arm hebben geroken die 6 weken in het gips gezeten heeft? Nou, laten we het erop houden dat dat wel een soppie gebruiken kan! Maar hij leek wel een speenvarkentje, dus snel maar weer eruit. Spalk weer aan, verstoppen in z'n mouw en jawel, Bo was er weer...

We moeten nu zo'n 2 à 3 keer per dag langzaam gaan opbouwen, dat hij z'n handje weer gaat gebruiken. Omdat hij het zo eng vindt, dus rustig aan doen. We moeten over 3 weken terug bij de handtherapeute komen. Vanavond voor het eten dus toch maar weer voorzichtig die spalk eraf gehaald. Bo riep al weer: 'Nee! Bo hand niet zien!' Tsjonge, wat gek he.
Maar helemaal trots kunnen we nu het volgende filmpje laten zien. Al spelender wijs ging hij toch wat proberen. En die lieve Rosanne, die heel de middag erover gedaan had om een mooi paasmandje in elkaar te knutselen, stond haar mandje af als bakje, zodat de balletjes erin konden.....

dag 1 van de spalk zit erop. We gaan vol goede moed óp naar dag 2 .....


de spalk
 

toch gaan slapen...