Twee weken geleden ben ik met Bo naar het ziekenhuis geweest voor controle van zijn handjes. We hebben een middag onderzoeken en testjes gehad, (röntgen)foto's laten maken en uiteindelijk een gesprek met het handenteam. We zagen er tegenop, want in december had de revalidatiearts nog gezegd, dat er waarschijnlijk nog een derde operatie moest komen, weer een peesomlegging, om Bo nog wat meer kracht in zijn rechterhandje te geven. Maar het gesprek verliep heel anders. De chirurg was zo tevreden over de soepelheid en kracht die hij na 1 jaar al heeft gecreëerd met zijn nieuwe hand, dat die peesomlegging voorlopig niet nodig is! We mogen zelfs 4 jaar wegblijven! Nou, dat was wel een feest natuurlijk om te horen. Ook wel een beetje raar idee, want hij was inmiddels echt kind aan huis daar aan de balie. Alle assistentes liepen met hem weg.
Maar wat waren we natuurlijk heel blij met dit goede nieuws!
Op school was zijn rapport ook zo goed. Hij loopt gewoon via alle lijnen mee in zijn ontwikkeling. Motorisch nog niet helemaal, maar je ziet de inhaalslag wel komen. Daar hebben wij en zijn juffen het volste vertrouwen in. Want hij is zo'n doorzettertje!
Rosanne en Jasper doen ook hun ding, worden snel groot en gaan goed op school.
Er zal nog van alles op ons pad komen, maar wie nog wel eens op deze site kijkt, zal merken dat ik niet meer genoeg de tijd neem om al onze belevenissen op te schrijven. Er zijn zoveel dingen die mijn tijd in beslag nemen.
Ik heb dus ook besloten een eind te breien aan deze blog. Ik ga een poging doen hier een mooi album van te laten maken, zodat we het allemaal nog eens terug kunnen lezen.
Het blog was oorspronkelijk ook bedoeld om ons traject rondom de adoptie van Bo voor iedereen die dat wilde weten, wat duidelijker te maken. Ondertussen kon ik meteen, als een soort dagboek, onze dagelijkse beslommeringen met jullie delen. Dit heb ik altijd graag gedaan.
Toen Bo er eenmaal was, bleek wel dat een gezin met 3 kids wat meer tijd kost!
Zoals Brigitte Kaandorp zo mooi zei in 1 van haar shows: er zijn elke dag wel 5 'dingetjes' die moeten gebeuren :
- er is altijd een logistiek probleem (iemand moet naar sport, spel, gehaald, gebracht, weet ik veel )
- er is altijd iets kwijt (een fietssleutel, een gymbroek....)
- er is altijd iemand met huiswerk (een overhoring, een werkstuk, een spreekbeurt)
- er staat altijd vaat op het aanrecht
- de wasmand is altijd vol
En wat moet ik vaak aan haar uitspraak denken!! :-)
Ondertussen zijn er naast mijn werk, ook nog wat extra dingen op mijn pad gekomen, zoals mijn wekelijkse hulp in de plusklas op school en een studie hier aan gekoppeld, waar ik enthousiast mijn energie in steek.
En dus om dit alles, heb ik besloten hier te stoppen.
Voor de facebookers onder ons, daar post ik soms wel eens een 'trots-op-mijn-kids/man/familie' berichtje, maar dat kost natuurlijk wat minder tijd.
Voor iedereen die ons al die jaren heeft gevolgd:
DANK JE WEL voor jullie interesse, jullie meeleven en vaak opbeurende en lieve woorden, die we vanaf september 2011 van jullie gekregen hebben!!
Liefs,
Arianne
3 opmerkingen:
Gelukkig heb ik jullie blog niet nodig om op de hoogte te blijven�� Maar je schrijft altijd zó mooi, dus dat zal ik wel gaan missen hoor!! Benieuwd naar het album maar jou jennende, zal dat vast prachtig worden. Xxx
Jammer, maar heel begrijpelijk! Lief dat je al die jaren op meesterlijke wijze jullie belevenissen met ons hebt willen delen. Ik heb het al meer gezegd, en Anne zegt het dus ook, er schuilt een ware schrijfster in jou. Gelukkig ben ik Facebook vriend, en ook op andere manieren zullen we nog zijdelings met jullie mee kunnen leven. Maar van je blog heb ik erg genoten. Nogmaals dank! Liefs Miek
Bedankt dat ik mee mocht lezen, heerlijk die herkenning... ;-)
Tot ziens op facebook of als jullie een keertje in het hoge noorden komen zijn jullie van harte welkom!
Hartelijke groet,
Nynke Anna.
Een reactie posten