Jasper 8 jaar !

We hebben twee weken terug Jaspers 8^e verjaardag mogen vieren.

Het was erg gezellig, maar dit jaar viel het voor hem niet helemaal mee. Hij is altijd moeilijk te benaderen de tijd voor zijn verjaardag, maar vorig jaar genoot hij zo op de dag zelf. Dat was dit keer anders helaas. Hij was erg stil en teruggetrokken. Wat het is? We weten het niet goed. ’s Avonds kwam hij gelukkig wat bij en hebben we met z’n allen naar een spannende voetbalwedstrijd van een winnend Nederlands elftal gekeken. Hij genoot! Zo eindigde het gelukkig toch nog in een feestje.

Er spelen op school ook wel een aantal dingen. Het werk is niet voldoende voor hem en hij heeft meer uitdaging nodig. Ik ben in april samen met nog een moeder en de IB-er van school een plusgroep opgestart voor kinderen die meer uitdaging kunnen gebruiken. Dit werkt goed, het is ook erg leuk om te doen. Reacties zijn vaak positief en ouders reageren enthousiast. Jasper en Rosanne zitten allebei in deze groep en ze werken ook enthousiast mee. Dat is fijn, maar het heeft even geduurd voor het zijn weg heeft gevonden in de klas. Hij is al vanaf de herfstvakantie een beetje zoekende. Na de zomervakantie mag hij ook iedere woensdag naar de “Kangoeroeklas” op een andere school. We hopen dat hij daar leert meer struktuur in zijn hoofd te krijgen en ook een wat ander aanbod qua uitdaging. Hij is al een keer wezen wennen en vond alle 15 kinderen daar aardig. Hij heeft zin om er naar toe te gaan. Maar al met al nog al wat veranderingen voor hem. Wonderlijk hoe hij het toch telkens weer oppakt. De kangoeroeklas ook: allemaal onbekende kinderen en nadat hij ze ontmoet heeft, zegt hij ‘dat worden wel vriendjes hoor mama’.

Zo ook bij atletiek. Hij is in een groep gekomen, waarin hij niemand kent. Maar hij heeft vriendschap gesloten met twee mannetjes en samen hebben ze de grootste lol! En als je dan bedenkt dat communiceren niet zijn sterkste kant is, kun je toch wel zeggen dat het superknap van hem is. Hij speelt ook mee met atletiek wedstrijden. De eerste keren sliep hij de nacht ervoor niet, was er ziek van, maar ging erheen en deed het! En hoe?! Hij staat 8^e in het klassement van meer dan 30 kids. Jaco is wel zijn trouwe coach dan hoor. Die gaat daar met z’n klapstoeltje zitten midden op de baan (net als alle andere ouders trouwens), pept hem op, roept hem na en steekt heel de dag zijn duim op. Na afloop samen een milkshake en het zit er weer op. Wat een onderneming telkens voor hem. En hij doet het. Wat kan je dan trots zijn op je kind!

Hopelijk geeft de vakantie hem wat rust. Het zijn gelukkig de laatste loodjes deze week….

Bo heeft zo net voor de vakantie zijn eerste rapport gekregen. Heel leuk om te lezen! Hij heeft in de groep zijn plekje verworven en is heel begaan met iedereen. De schoolresultaten lopen langzaam omhoog. Met taal maakt hij grote ontwikkelingen door en doet niet onder voor de rest. Maar helaas is rekenen nog wel een puntje, hij ziet het gewoon niet. Bijzonder, omdat hij verder zo pienter is. Ook zijn grove motoriek is nog slecht. Misschien had ik al wel eens verteld over het onderzoek met adoptiekinderen en rekenachterstand. Maar het is namelijk zo dat baby’s en peuters door kruipen en spelen inzicht krijgen in ver weg, dichtbij, diepte, hoogte enz. Zo wordt het hersengedeelte ontwikkeld wat later zorgt dat je kan rekenen. Adoptiekindjes zitten vaak tot lang in een box of ledikantje. Als ze er dan uitkomen, worden ze in verrijdbare karretjes gezet en zo ontwikkelt dat gedeelte van de hersenen zich niet. Nou ja, we herkennen hier alles wel in van Bo. Toen we hem kregen zeiden we al tegen elkaar dat het net leek of hij nog maar net kon lopen. We gaan nu ook echt denken dat dat zo was. Ook omdat die motoriek zo achterblijft. Hij kan al wel verdere afstanden lopen, maar hij is nog snel moe, zere benen. En ik vond op internet destijds een foto van een verkeerschaos in het kindertehuis van Bo, door die karretjes. Dus het is echt goed te verklaren.

Het leuke is, dat de fijne motoriek al best goed is. Dat is natuurlijk fantastisch met twee geopereerde handen! Hij heeft met links een goed pengreep, die hij ook echt gebruikt. Ook leuk was dat hij al zijn veterstrikdiploma heeft gehaald, wat de kindjes normaal pas in groep 2 moeten leren. De fysio in het ziekenhuis moest hard lachen. Ze vond het geweldig. Haar zoontje gaat naar groep 3 en kon het nog steeds niet. Al met al ook supertrots op hem, want wat willen we nu helemaal van hem?!! 2 jaar bij ons….

De andere twee hadden ook een prachtig rapport. Rosanne heeft weer flink wat cijfers opgehaald, toen het besef kwam dat echt niet alles zomaar aan komt waaien. Het leren leren is nog wel iets voor haar om rekening mee te houden. Maar dat komt ook vast goed. Ze heeft zo net in de laatste weken nog heel wat feestjes van vriendinnetjes te vieren. Ze is vandaag voor de 2e keer wezen klimmen in een klimbos. Hoe stoer !! 

We gaan nu lekker vakantie vieren. Nog even aftellen en dan naar Cadzand. We zijn er alle vijf aan toe !!

Voor iedereen een goede zomervakantie gewenst !

xxx