en de maand mei ... is ook al weer voorbij !

Tsjonge, wat gaat de tijd snel en wat heb ik lang niet geschreven.

Vader, moeder en kids hebben het druk! Met elkaar, met zichzelf haha!

Laat ik het oppakken bij het laatste bericht, Bo's hand!

Het gaat ontzettend goed met het manneke. De spalk mochten we telkens wat minder omdoen en je merkte dat hij het steeds meer ging gebruiken. Uiteindelijk kwam helaas weer zijn oude gewoonte naar boven: met wijs- en middelvinger dingen grijpen. Tja, hoe kan het ook anders, als je helemaal niet gewend bent, dat er een duim zit die je kan gebruiken!

We proberen het zoveel mogelijk tegen te houden, maar zolang er nog niet veel kracht zit in zijn duimpje, is het een logisch gebruik.

In het begin was zijn nieuwe duimpje erg stijf. We hebben veel gemasseerd en zalf gesmeerd om het wat losser te krijgen. Onder behandeling van de handtherapeute in het Erasmus weten we nu zo'n beetje wat moet kunnen en wat niet. Hij zal namelijk altijd wat stijvere vingers houden. Zijn scharnieren stoppen eerder dan die van ons. Toch konden we de 'buig-graden' na enkele weken al op zien lopen van 20 naar 30 graden. Super! We waren allemaal erg trots.

Sinds 2 weken heeft hij nu een nachtspalk, die heel zijn arm en hand wat rechter moet gaan krijgen. Een wijdere boog tussen duim en wijsvinger, een rechtere polsstand en terugbuigen van kromme vingertjes. Het blijft heel wat eigenlijk. De spalk is ook veel kolossaler dan die van voorheen. Bo vindt het een verschrikking en 's nachts wordt hij er nogal eens boos mee wakker. Maar we hopen dat dit voor later toch wat verbetering zal brengen.

Het slapen gaat nog steeds op en neer. We hebben inmiddels een matrasje en dekbed op onze slaapkamer gelegd, aan mijn kant van het bed. Midden in de nacht komt hij nu zelf bij ons liggen. Zo kunnen we allemaal weer makkelijk verder slapen. Dit geeft wel wat rust, moet ik zeggen.

Bo heeft weer wat hoogtepunten meegemaakt, waardoor de verwerking 's nachts natuurlijk op z'n best ging !

Als eerst Koningsdag en de feesttent een hele week op het dorp. Wat genoot hij van het feesten: de springkussens, de spelletjes, de muziek, het dansen, het samenzijn met vriendjes en vriendinnetjes. Een top week!

Het is dan ook altijd geweldig geregeld bij ons op het dorp. Rosanne en Jasper genoten ook deze vakantieweek.

21 mei was het Bo-dag. Omdat we dan ook graag bij Ize willen feesten, hebben we maar bedacht het een dagje later te doen. We proberen er maar een soort van traditie van te maken, dat hij een Jiaxing Pyramide krijgt. Wat smult hij er van! Er komen toch steeds wel een beetje gedetailleerdere vragen over China. De vraag waar we twee weken terug toch wel erg van geschrokken zijn, kwam zomaar uit het niets: 'wanneer moet ik weer terug naar de meneer in China?'  'uuuuhhhh? nou, wat denk je van NOOIT !'  Sindsdien herhalen we maar weer heel vaak dat hij bij ons hoort en dat we hem nooit alleen zullen laten. Het lijkt hem toch wel wat rust te geven gelukkig. Maar tsjonge, wat zet je dat weer aan het denken!

En afgelopen week zijn ze alle drie op schoolreis geweest. Rosanne en Jasper naar Duinrel dinsdag. Helaas was het hartstikke slecht weer, dus ze waren nat tot op het hemd. Gelukkig hadden ze wel een leuke dag gehad, want ja, die splash konden ze wel in, ze waren toch al nat!

En Bo ging ook voor het eerst op schoolreis, naar Blijdorp, de dierentuin. Ik mocht gelukkig ook mee, maar had hem niet in het groepje. We kwamen elkaar wel telkens tegen, dat was natuurlijk hartstikke leuk. Op de heenweg keek hij al zijn ogen uit, want hij zat in een echte grote bus! Een belevenis op zich. Hij at een koekje en daar heeft hij de rest van de dag op geteerd. Kon niet eten en drinken, te veel, te druk, te spannend allemaal. Maar hij genoot!!

En dan tot slot: zijn 5e verjaardag ! Wat was hij jarig! Geweldig.

Het begon 's morgens al goed: Hij werd wakker naast ons, en was helemaal vergeten wat voor dag het was. Toen Jaco het vertelde, begon hij meteen te stralen. Jaco ging Rosanne en Jasper halen om te zingen, maarja, wakker zingen ging al niet meer. Maar zodra Jaco weg was, bedacht Bo, dat hij maar snel op zijn eigen bed moest gaan liggen. En voem, weg was hij. Zodoende hebben we gewoon deze foto's kunnen maken, alsof hij voor het eerst zijn oogjes open doet, als wij zingend binnen komen! Lachen!

Overdag ging het supergoed. Hij was blij met al zijn kado's, en werd er soms verlegen van, zo veel! Toen hij 's avonds op bed lag, zei hij, net voordat hij in slaap viel: "wat was ik verwend he mama, vandaag"  Nou, je hart springt van trots!

De volgende ochtend zei hij ook nog eens: "en wat heb ik toch veel kaarten gekregen, leuk he"   Echt ontzettend dankbaar voor alle dingen.

Het blijft soms wel even slikken, zulke momenten. Natuurlijk ook met moederdag. Dat hij dan een prachtig versje aan je bed staat voor te dragen. Hoe zou het daar in China zijn? Zou daar nog een moeder met pijn in haar hart denken aan die eerste weken vijf jaar geleden? Konden we maar even, zomaar even, zeggen dat het zo goed met hem gaat, dat we zo dankbaar zijn om hem, dat we zo genieten van hem, dat we zo'n lol hebben om hem....

Maar laat ik die andere twee niet vergeten! Want wat hebben we toch een kostbaar bezit aan ons drietal.

Wat ik al zei, de tijd gaat snel, ze groeien ook zo hard. Jasper haalt langzaam maar zeker Rosanne in en Bo heeft nu de 1 meter echt bereikt. Rosanne krijgt echt puberstreken, wat vaak lastig is, maar ook weer leuke dingen met zich mee brengt.

Morgen mag Bo op school trakteren. Voor de meesters en juffen een kopje thee en voor de kinderen een chinees papje. Zelf smult hij ervan, maar of de kids het ook allemaal zullen doen? We zullen het horen...

Deze maand ook nog met Bo en z'n vriendjes een feestje vieren. Zijn eerste kinderfeestje.

En dan eind van de maand wordt Jasper al weer 8. Dan feesten we weer verder!

Het leven in huize Weij is 1 groot feest !!!!!  :-)