het is zover...

Dinsdag kregen we een telefoontje van het Sophia dat er iemand uitgevallen was, en dat Bo aan de beurt is voor een operatie. A.s. maandag is het al zo ver.
Het was even schrikken, maar inmiddels zijn we aan het idee gewend.
Woensdag zijn we al bij de anesthesist geweest en vandaag konden we bellen hoe laat we er moeten zijn. Dat is om half 8 en hij staat nu als eerste op de lijst, dat betekent om 8 uur naar boven. Maar dat wachten we nog even af. Vorige keer liep het ook anders.
Bo zelf is er nogal laconiek onder nu en zegt het niet spannend te vinden. Ondertussen tellen we nog drie nachtjes af. Hij heeft al wel tig keer het voorbereidend filmpje op internet bekeken van het Sophia en we zoeken foto's van vorig jaar. Hij weet nog wonderlijk veel details op te noemen, die dan op de foto's waar blijken te zijn.
We hebben dinsdag zijn mooie bijzondere handje in het gips vereeuwigd. Had nog wel wat weerstand bij Bo want hij wilde echt nu nog niet gips!
Hier het resultaat:

Gisteren wilde hij samen met mama tekenen van het ziekenhuis. Was leuk. Ook voor het eerst dat ik Bo een poppetje zag tekenen. Gaat ineens sprongetjes maken daarin. Leuk! Dit stelt Bo voor in een ziekenhuisbed op wieltjes (ik heb Bo in bed moeten tekenen). Daarnaast de dokter met de 'teteskoop'. Bo had net het project ziekenhuis op school. Wat een toeval. De anesthesist viel bijna van z'n stoel toen Bo wist wat dat ding was waarmee hij zijn hartje luisterde :-)

(sorry, hij kantelt om een of andere vreemde reden...)

Vol goede moed gaan we richting maandag..