de Weijtjes: het is Herfst !

De afgelopen maand is weer snel voorbij gegaan.
De kinderen gaan al weer een aantal weken naar school en ook de sporten zijn weer begonnen. Op maandag en dinsdag betekent dat, dat we niet met z'n vijven tegelijk kunnen eten. Er is altijd wel iemand turnen of volleyballen. Even wennen, maar ach, er zijn ergere dingen. Ze hebben het naar hun zin, en dat is het belangrijkst.
Bo heeft op school geleerd dat het herfst is, dus bij alles wat hij nu aan moet als hij naar buiten gaat, zegt hij 'ja, het is herfst!' Wil hij niet buiten spelen, omdat hij het te koud vindt. Dat komt: 'het is herfst.' 'ik doe m'n vest aan, want 't is herfst.' We horen het heel de dag.:-)

Afgelopen maandag ben ik met Bo voor controle naar het ziekenhuis geweest. Hij heeft nog steeds een hartruis en dat moest na een jaar weer gecheckt worden. Hij was superstoer! Ik denk dat hij totaal wel anderhalf uur op bed gelegen heeft voor allerlei onderzoeken. Een ECG, echo's door dokters, en ook stagiaires kwamen het proberen. En maar stil liggen en op z'n kop naar TV proberen te kijken. Het bleek weer dat Bo een bijzonder hartje heeft. Bij zijn aorta zit een extra boog, waar het bloed doorheen stroomt. Er zit geen vernauwing gelukkig, dus het stroomt goed door. Maar dit betekent dus wel dat je het hoort gaan; de ruis. Aan het eind van de middag kwamen we bij de dokter zelf en zij vertelde dat hij dit nog wel zal houden tot hij volwassen is. Iedere dokter zal die ruis horen. Maar dan mogen we vertellen: ' hij heeft een muzikale hartruis en op de echo stroomt het bloed goed door!' Geen reden voor paniek! :-) We vonden het echt weer iets wat helemaal bij ons drukke Bo'tje past! Vliegensvlug, rappe handjes, ondeugend lachje, maar geen kwaad in de zin!
Als hij 10 jaar is, mogen we nog eens terug op controle. Voor die tijd acht ze het niet nodig. Fijn!

Nu maar weer naar het volgende project: zijn rechterhandje. Begin november moeten we foto's gaan maken en wordt er een plan gemaakt. Dan is het wachten wanneer hij aan de beurt is voor een operatie. Wie weet november meteen al, maar dat hangt af van de operatieschema's die nog aangepast gaan worden. Het kan ook makkelijk januari worden. We wachten het maar af.
Erg leuk is dat de juf onbewust nog zijn handje heeft vastgelegd. In het kader van Elmer de olifant hebben ze handen geverfd en gestempeld. Vier vingers als poten en een duim als slurf. Je haalt meteen Bo's handje eruit:

Het is in ieder geval fijn dat hij zo lekker slaapt. Nou ja, vorige week dan even niet, want naast het ziekenhuis ging Bo met school ook nog naar het kabouterpad. Tja, wat moet je je daar nu bij voorstellen? Hij riep wel telkens: het zijn neppe! Maar 's nachts vroeg hij toch geregeld waar ze waren en of hij al naar kabouterpad moest. We hebben wat kabouters en dokters onder z'n bed vandaan geplukt! ;-)
Sinds een aantal weken kunnen we weg als hij gaat slapen. Ik heb eerst op de gang even zitten wachten, vervolgens op de trap en sinds een paar dagen kunnen we gewoon naar beneden en horen we hem niet meer. Zo trots!
Op school doet hij het erg goed. Hij heeft vriendjes met wie hij graag speelt en erg veel lol heeft. Als hij thuiskomt blijft hij vertellen over alles wat hij gedaan heeft, tot per exples een plasje op z'n sokken. Nou ja, de juffen kunnen er gelukkig hard om lachen!

Rosanne en Jasper hebben hun draai op school weer gevonden. Het niveau ligt hoog, maar ze vinden het erg leuk. We hopen dat ze uitdaging blijven krijgen om het jaar leuk door te komen. Aan Jasper kan je merken dat het hem wel veel energie kost op school, want hij is snel erg afwezig thuis en ook snel boos of van slag. We begeleiden hem zoveel we kunnen.

Vorige week zondagmiddag waren we er een middagje op uit gegaan. Jaco had een nieuw foto stekje gevonden en wilde eens wat proberen. Er zijn hele mooie plaatjes uit gekomen.