Moederdag

Het was vandaag weer een heel gezellige Moederdag!
Twee lieve moeders om het bij te mogen vieren en zelf ook ontzettend verwend!
Hoe anders was het vorig jaar nog, ook een mooie dag, maar toch anders. Toen zaten we een week voor vertrek naar China. Die tijd komt nu weer heel erg bij me boven.
Vanmorgen voor het eerst 3 kindjes aan mijn bed het moederdagliedje zingend. Om een brok van in je keel te krijgen. Wat een geluk!
Meteen komt dan ook de gedachte in me op dat ergens in China nog een mama is, áls ze er nog is. Ik zou haar zo graag even willen laten weten hoe goed het met onze kleine man gaat. Zomaar even... Hoe goed hij het doet bij ons. Even willen mee laten genieten van zijn operaversie van het liedje. Zijn mooie tekening laten zien. Het kan toch niet anders dan dat ze aan hem denkt? Wat zou ze blij zijn dit te horen. Maar dit gaat nu eenmaal niet. En toch moet je op een dag als vandaag er erg veel aan denken.
Bo niet, hij is zich totaal nog niet bewust van wat er zich bij zijn biologische moeder allemaal heeft afgespeeld aan het begin van zijn leventje. Wie weet, komt dat volgend jaar? Wie weet, al eerder? Als hij er aan toe is, zullen we het er met hem over praten, als hij dat wil. En tot die tijd zullen we in gedachten toch ook zo af en toe bij haar stil staan. Wat een stap om te zetten voor een betere toekomst voor je kind...