Normaal in het Sophia staat er genoeg speelgoed in de wachtkamers, dus had ik niks meegenomen. Maar in dit nieuwe stuk stonden zelfs de kachels nog te drogen, dus nee, geen speelgoed.
Niet getreurd, er waren ramen, met uitzicht op de weg, om onze tijd door te komen! Grote ramen. En ach, wat valt dat manneke dan meteen terug in een, lijkt wel soort van trance. Niet te geloven! Wel een bekend plaatje....
Maar dit terzijde eigenlijk he! Ik schrijf voor zijn handje. De handentherapeute vond zijn handje er goed uitzien en was tevreden over de bewegingen. Hij mocht even kralen rijgen, stempelen en kleien. Ondertussen kletste hij lekker, dat hij ook al láhang met Opa kralen had geregen. Hij pakte de stempel R van Losanne (therapeute zei meteen: soo, dat is knap van jou, zo'n lange naam ;-) en toevallig ook stempel J van Jaspeh. Grappig. Gelukkig meer op z'n gemak dan anders in het ziekenhuis!
Hij heeft wel op het eind van zijn duimpje wat vervelende uitslag zitten, waarvan ze denkt dat het een beetje een allergische reactie is van de spalk. Dus gaatjes in de spalk geprikt. Hij hoeft gelukkig niet vaak meer aan. Alleen nog als Bo buiten gaat spelen, fietsen of iets dergelijks. En 's nachts met onrustig slapen. Dit nog ongeveer 3 weken volhouden. Dan zijn er 3 maanden na operatie om. Zijn coördinatie is duidelijk rechts, dus ze stelde voor om zijn andere handje ook maar snel te laten doen. Gelukkig heeft zij het niet voor het zeggen...
Over 2,5 week mogen we terug naar het chirurgenhandenteam. Benieuwd of we dan een beter gesprek kunnen voeren. Voor september willen we even niks. Nu wordt het eerst wennen op school en lekker naar het strand gaan. ALS het nog eens beter weer gaat worden...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten