We hebben die ochtend een heel gesprek gehad met het handenteam, waarin zij voorlegden wat hun plannen waren. 2 operaties, elke hand een keer. Dit moesten we natuurlijk even laten bezinken, dus na een paar dagen heb ik terug gebeld, dat we akkoord gaan en een vervolggesprek zou volgen in februari.
Inmiddels hebben we, nu we het weten, al meerdere keren gezien, dat hem veel niet lukt met oppakken, tillen, vasthouden enz... We weten, het is nodig, het moet een keer gebeuren, maar toch, sneu is het wel!
Gisterochtend staat er opeens een berichtje op de voicemail van het secretariaat van het handenteam, of we terug willen bellen in verband met 'de operatie van Bo'. uh???
Ik gebeld en nu bleek dat er woensdag de 30e (MORGEN dus) een plekje vrijgekomen was, en nu dachten ze als eerst aan Bo om in te laten vallen. Ik moet even vertellen dat de normale wachtlijst een jaar is, dus dit overviel ons erg natuurlijk. Maar ze legde uit, we dachten het eerst aan Bo omdat hij toch al bijna naar school gaat en dan hopelijk al wat met een hand kan gaan schrijven. Nou ja, dat is erg meegedacht natuurlijk.
Dus vandaag zijn we op stel en sprong naar de anesthesist geweest en hebben de laatste 'instructies' gekregen voor morgen. We moeten ons om half 8 melden en dan is hij hopelijk als eerste aan de beurt. De operatie zelf zal ongeveer 1,5 uur duren. Heel spannend allemaal.
Rosanne en Jasper waren eigenlijk nog maar net van de schrik bekomen dat 'ooit' hun kleine broertje geopereerd ging worden en nu is het al zo ver. Ze hielden zich taai en zijn vanavond lekker bij Opa en Oma Weij gaan slapen. Morgenochtend kunnen ze het dan gewoon op het gemakje doen. Fijn!
En Bo, hij snapt allemaal meer dan dat we met elkaar denken. Vanmiddag een heel gesprek met hem gehad. Op de site van het Erasmus staat een filmpje om kinderen op een operatie voor te bereiden. Hij heeft het wel 3 keer bekeken. Hij herhaalt nu telkens tegen ons en z'n panda: 'Bo ziekenhuis toe. Eert naar slaapdokter, dan andele dokter, die gaat Bo hand sterker maken. Hand uitrusten, gips. En dan kan Bo mama tas dragen!' En vervolgens zegt hij heel de tijd: 'Papa-Mama blijven bij Bo. Gaan niet weg. Bo niet huilen, maar magge best huilen. Panda mee. Beer wacht thuis op trap op jou (op Bo)'
Nou, als die niet voorbereid is?!!! Hij is in slaap gevallen, hopelijk krijgt hij wat rust vannacht....
Wie weet lukt het me morgen in het ziekenhuis wat op de site te zetten, anders hopelijk morgenavond als we weer thuis zijn. We krijgen zoveel vragen. Lief! Hopelijk gaat het allemaal meevallen...
Hier nog een mooi plaatje van ons drietal met precies erop te zien hoe Bo z'n handjes nu nog zijn...
4 opmerkingen:
We gaan vandaag even extra aan Bo denken! Wat een geweldig dappere knul is het toch! En voor jullie: Veel kracht!
Tjonge, dat is onverwacht. Bijna geen tijd om alles te verwerken. Maar wel fijn dat het al zo snel kon, zit je er niet zo lang tegen aan te hikken en dan kan Bo z'n handje straks veel beter gebruiken. Zo lief hoe hij dat allemaal tegen Panda vertelde....
Sterkte hoor voor jullie allemaal.
Dikke knuf van ons, we denken aan jullie en hopen jullie zaterdag wel te zien als dat kan.
Jeetje zeg, dat in inderdaad onverwacht. Maar goed dat er vanuit het handenteam meegedacht wordt. Wat lief dat Bo zo goed kan verwoorden! Heel veel succes vandaag.
Als ik een tip mag geven; vraag wat ziekenhuisspullen (handschoenen, mondkapjes e.d.) mee naar huis, zodat hij thuis kan naspelen. Dit kan helpen met verwerken.
Och...de arme schat...Hopelijk gaat het goed met hem na de operatie!
Geef hem een dikke kus van ons! Hans Eliane en Joas
Een reactie posten