wennen

Afgelopen nacht was geen feest, Bo is heel de nacht aan het mopperen geweest. Ik vroeg telkens of hij pijn had, maar dat was gelukkig niet zo, alleen wist hij geen plekje te vinden voor zijn arm om te liggen. Toen ik zei, dat hij heel boos op zijn arm was, begon hij te brullen: "jaaaaa..." 't is zonde....
Vandaag ging het al ietsje beter. Bo durft al meer naar z'n arm te kijken. Maar op het moment dat we er aan moeten komen, bij kleren aan of uit trekken, gaat hij erg piepen. Hij lijkt het heel eng te vinden nog. Pijn heeft hij gelukkig nog steeds niet. We blijven nog maar even paracetamol geven.
Sinds vanmorgen heeft hij een hele mooie band van Anniek, z'n grote nicht, waar zijn arm in kan hangen. Hij had al foto's gezien dat Anniek in het gips zat, net zo oud ongeveer als Bo nu.
Vind je het goed Anniek, als ik de foto laat zien? Basten en Jasper staan er ook op!

Deze band biedt nu uitkomst! Het is veel minder kolossaal hoe hij nu rondloopt. Hij heeft zelfs weer met z'n hoofd in de boodschappentassen gehangen om mee op te ruimen en voor ik het in de gaten had hing hij ook in de droger om hem leeg halen. 'lukke wel mama, Bo hempele!'

speciaal voor Anniek!

we worden inventief!

En Oma Verlinde was ook voor Bo aan het zoeken geweest. "Mama heeft ook in het gips gezeten Bo." oei! Da's lang geleden ! ook 3 jaar oud... (rectificatie: 2,5 jaar!)